Er að hugsa um að hætta þessu bloggi þar sem enginn les það eða kommentar á það.  Nenni ekki að skrifa bara fyrir sjálfa mig. Ok, ég veit að maður á að hugsa jákvætt, en samt til hvers að vera að þessu þegar enginn nennir að lesa bloggið hjá manni, þá sé ég bara akkúrat engan tilgang með þessu. 

TIL HAMINGJU ÍSLAND!!!!

Sjaldan eða aldrei hef ég verið eins stolt af því að vera íslendingur.  Ég verð að viðurkenna að ég felldi tár þegar strákarnir okkar stigu á verðlaunapallinn í Peking til að taka við silfurverðlaununm og ekki minnkaði stoltið þegar íslenski fáninn var hífður upp í handboltahöllinni.  Við megum vera stolt af þessum árangri og ekki hugsa það þannig að við töpuðum gullinu heldur unnum við silfrið.  Til hamingju Ísland.  Svo má til gamans geta að það eru 52 ár síðan að Vilhjálmur Einarsson frændi minn fékk silfur í þrístökki í Melbourne.



En jæja þá er komið að því. Skólinn byrjar aftur á morgun og þá verð ég orðin 2.árs nemi í iðjuþjálfun, held það verði svolítið skrýtið.  Það verður örugglega nóg að gera, þannig að tíminn verði fljótur að líða. Allavega hef ég ekki áhyggjur af því að mér komi til með að leiðast, held það verði bara ekki tími til þess miðað við hvernig stundataflan lítur út. Verður gaman að hitta bekkjarfélagana aftur og ég kem til með að sakna þeirra sem ekki verða með okkur í vetur, óska þeim alls hins besta í því sem þau taka sér fyrir hendur. Vona samt að ég nái betra sambandi við bekkjarfélagana, fannst ég ekki ná nógu góðu sambandi við þau í fyrravetur, örugglega bara sjálfri mér að kenna, þar sem ég átti í ýmsum persónlegum erfiðleikum og einhvern veginn hrinti ég fólki frá mér, kannski þegar ég þurfti sem mest á því að halda að umgangast fólk.  Sat ein heima, í staðinn fyrir að kíkja kannski í kaffi og spjall til bekkjarfélaga sem bjuggu í sömu blokk.  Ég kom mér stundum ekki á fætur til að fara í skólann, lá bara undir sæng, búin að gefast upp og fannst allt vonlaust, bæði var ég sjálf vonlaus og allt vonlaust í kringum mig, fannst ég vera útundan í skólanum.  En ég er búin að sjá það að þetta var allt sjálfri mér að kenna og ég læt þessa reynslu mér að kenningu verða.  Ef ég ætla að eignast einhverja vini í skólanum, þá þýðir ekkert að hreyta í þau ónotum og vera með leiðindi.  Ég ætla að reyna að hugsa jákvætt, það er jú auðveldara.

Ég er búin að vera ofboðslega reið í allt sumar, en reiðin er nú í rénum.  Þýðir ekkert að vera svona reiður alltaf, það er svo afskaplega þreytandi.  Ætla bara að horfa björtum augum á framtíðina og ekki láta fortíðina vera að plaga mig, það er liðin tíð, það er núið og framtíðin sem maður verður að fókusera á.  Verð líka að standa mig núna því að Nína er hjá mér og ég verð að  vera til staðar fyrir hana, það er ekki auðvelt fyrir 16 ára ungling að flytja landshorna á milli.  Fara frá öllum vinunum og byrja í nýjum skóla.  Hún  er byrjuð í skólanum og líst bara vel á, þekkir líka nokkra krakka í VMA sem er bara hið besta mál. 

Við erum búnar að vera að koma okkur fyrir hér í Útsteini og það er bara orðið voða kósí hjá okkur, íbúðin er lítil en alveg nógu fyrir okkur tvær.  Held að okkur komi bara til með að líða vel hér.  Ég er núna í bjartsýnis og jákvæðnikasti, hvernig er líka annað hægt á þessum dásamlega degi, íslensku handboltastrákarnir unnu silfur á Ólympíuleikunum, sólin skín og Nína mín er hjá mér.


Sólskinskveðjur og knús á ykkur öll :)

Jæja, þá eru prófin loksins byrjuð. Var í fyrsta prófin í morgun, í tölfræði og gekk bara nokkuð vel. Fegin að vera laus við það. En það tekur svosem ekki betra við, það er bara að snúa sér að því að læra fyrir næsta próf sem er á föstudaginn en það er lífeðlisfræði, þegar það er búið þá er prófatörninn hálfnuð . Þetta verður búið áður en maður veit af.

Þetta er erfiður tími en líka skemmtilegur. Skemmtilegur á þann hátt að ég er búin að vera að læra upp í skóla og búin að kynnast fullt af fólki, mest hjúkkum á 1. ári (þær eru nú bara alveg ágætar greyin ). Ég hef þann háttinn á að ég fer bara í uppí skóla til að læra,er ekki með neinn fastan "lærifélaga", stundum er ég bara ein en yfirleitt kemur einhver sem ég þekki og sest hjá mér. Það er mjög gott að hafa einhvern til að læra með, það er mjög misjafnt með hverjum ég læri og finnst það bara fínt. Myndi ekki vilja fara á mis við þennan félagsskap, því það er oft kátt á hjalla hjá okkur en við reynum nú að læra eitthvað svona inn á milli. Líka svo gott að geta hjálpast að(sérstakar þakkir til Þuríðar fyrir aðstoðina með tölfræðina) Gerði nefnilega þau mistök fyrir jólin að vera bara ein heima að læra og saknaði þess stundum að hafa engan til að læra með. En ég valdi þá aðferð þá og þessa aðferð núna, svo kemur bara í ljós hvor aðferðin er betri. Hmmm......??


Hlustið og njótið, við vitum ekki hvað framtíðin ber í skauti sér, það verður og fer sem fer. Finnst þetta lag eiga einstaklega vel við núna í prófatíðinni og ég raulaði þetta í huganum í prófinu í morgun.

http://www.youtube.com/watch?v=i7jG91sPvf0

Gleðilegt sumar allir nær og fjær og takk fyrir veturinn.

Jæja loksins kom sumarið. Reyndar búið að vera sumarveður hér fyrir norðan alla síðustu viku.  Alveg er þetta dæmigert, maður er búinn að bíða og bíða eftir sólinni og sumrinu og loksins þegar það kemur þá þarf maður að hanga inni og læra fyrir próf  En ég get sagt ykkur það að  ég hef bara aldrei upplifað annan eins vetur.  Það er stundum sagt að lífið sé eins og rússibani og ég get staðfest það. Er búin að upplifa þvílíkar sveiflur sl.vetur. Stundum var allt ómögulegt og mig langaði bara til að pakka saman og fara suður til fjölskyldunnar, hugsaði líka hvern fjandann var ég að pæla að þvælast hér norður á hjara veraldar til að fara í háskóla, ekki verið í skóla í 25 ár. En ég náði að rífa mig upp og  ég komst í gegnum fyrstu önnina í háskólanum með ágætis einkunnir.  Núna er ég bráðum að verða búin með fyrsta árið mitt í iðjuþjálfun, ótrúlegt hvað þetta er búið að vera fljótt að líða.  Prófin byrja á mánudaginn, fyrsta prófið er í tölfræði, OMG, finnst ég ekki kunna neitt, en það verður setið og reiknað alla helgina.  Er núna að læra í lífeðlisfræði(eða ætti að vera það), próf í því 2. maí.  Svo er líffærafræði
5. maí og svo síðasta prófið þann 8. maí í Hugmyndafræði og kenningum í iðjuþjálfun.

Ég hlakka svo til að fara bara að vinna og geta komið heim og slappað af, að þurfa ekki að fara að læra. Ætla að njóta þess til hins ýtrasta að dúlla við börnin mín og barnbörn, heimsækja vini og ættingja og bara hafa það notalegt.  Kannski maður kíki líka á djammið í borg óttans, aldrei að vita. :)

En jæja, best að snúa sér aftur að lífeðlisfræðinni.  Þar til næst hafið það sem allra best .

Sumarkveðja að norðan

Mæja

Ákvað að skella mér á Skagann um páskana, var ekki búin að hitta hana Ásu mína og fjölskylduna hennar síðan ég var hér í jólafríinu, tveir og hálfur mánuður síðan.  Söknuðurinn var orðinn svo mikill að ég bara varð að hitta þau, þó svo að ég hefði átt að vera vinna um páskana, en fjölskyldan er mér svo miklu meira virði en peningar og vinna.  Svo á hún Guðlaug María afmæli í dag, orðin 2 ára, skottan.  Hér er búin að vera þvílík veisla, fullt hús af gestum og fjörið eftir því.  Nú er allt dottið í dúnalogn og Sísí og GM eru að horfa á DVD sem hún fékk í afmælisgjöf.  Sýnist nú á henni að hún verði fljót að sofna í kvöld.  Foreldrarnir, Ása og Halli eru eitthvað að spá í að kíkja á næturlífið í borg óttans og þá verð ég að passa skotturnar mínar. 

Mikið óskaplega er ég búin að sakna þeirra.  Það var svo yndislegt að fá að knúsa þær og kyssa.  Akkúrat þessa stundina langar mig bara ekki að fara norður aftur, veit ekki hvort ég meika það að vera fyrir norðan 3 ár í viðbót, svo langt í burtu frá öllum sem mér þykir vænt um, börnum , barnabörnum, vinkonum, foreldrum  sem ég hef varla séð síðasta árið.  Þannig líður mér bara akkúrat núna en ég veit að auðvitað fer ég norður aftur og klára önnina.  Vona bara að ég komist oftar suður næsta vetur en núna þennan vetur og að fólkið mitt verði duglegra að heimsækja mig. 

Jamm jamm þannig er nú það.

Helú,

Jæja þá er maður bara komin í páskafrí. Það verður samt nóg að gera, sökum verkefnavinnu hafa sum fög setið á hakanum og hef ég hugsað mér að nota hluta af fríinu til að vinna það upp.  Einnig er ég að fara að skrifa heimildaritgerð um þunglyndi.  Það verður nú meiri höfuðverkurinn því ritgerðir eru ekki mín sterka hlið.  Er nú samt farin að leita að heimildum og búin að finna nokkrar.  Var meðal annars að lesa magnaða bók sem heitir "Konan í köflótta stólnum" en hún er um konu sem þjáist af þunglyndi en fer í sálgreiningarmeðferð, það ferli tók 10 ár.  Þetta er mögnuð saga og ég hvet alla til að lesa þessa bók, hvort sem þeir eru þunglyndir eða ekki. 

Nú svo er hún Nína mín hérna hjá mér ennþá.  Hún fór með mér í skólann í morgun í tíma í lífeðlisfræði hjá mjög svo sérstökum kennara.  Ég held að hún hafi nú ekki skilið mikið af því sem fram fór en hún getur þó státað af því að hafa setið fyrirlestur í háskóla, geri aðirir 16 ára unglingar betur.  Hún á svo pantað flug heim á fimmtudag, skírdag, en veðurspáin er vægast sagt slæm, gæti farið svo að ekki verði flogið fyrr en á föstudag, erum að vinna í því að hún fái flug jafnvel á morgun.

Svo fer ég að vinna  á morgun, verður bara fínt, ágætis tilbreyting frá skólanum og lærdómnum. 

Er búin að setja mér það markmið að vera dugleg að læra í fríinu, hmm.... kemur í ljós hvað verður. Verst hvað tíminn er fljótur að líða, prófin verða byrjuð áður en maður veit af. ÚFF .

En jæja, nóg í bili.

Hæ hó,

Í dag fórum við í góðan göngutúr. Meira segja tókst mér að ná Ívari frá boltanum í sjónvarpinu og út.  Yndislegt veður í dag, sól og hitastigið í kringum frostmarkið og blankalogn.  Löbbuðum sem leið lá út Geislatúnið og út á Miðhúsabraut og gengum þar í vesturátt eða suður eða eitthvað, er enn ansi áttavillt hérna norðan heiða, ætluðum að kíkja til Svönu og Gunna í kaffi en þau voru náttúrulega ekki heima, týpiskt, þegar maður druslast loksins af stað til að kíkja á þau.  Ég er nú ekki nema svona 10 mínútur að labba til þeirra núna, styttra héðan en úr Tröllagilinu.  Jæja, við ákváðum að halda áfram gönguferðinni og vita hvort það væri ekki verslun í nágrenninu og Ívar fékk að ráða ferðinni og viti menn áður en varði blasti Kaupangur við. (Veit satt að segja ekki hvort það er einhver verslun nær Naustahverfinu) Sá að þar er þessi fína föndurbúð sem ég verð endilega að kíkja í við tækifæri.  Nú svo röltum við heim á leið og komum heim eftir rúmlega klukkustunda langan göngutúr, mjög hressandi.  Ívar var ekkert smá heppinn því þegar við komum heim þá var að byrja leikur í spænska boltanum, Barcelona á móti einhverjum öðrum spanjólum og Eiður Smári í byrjunarliðinu, svaka spenna, svo hélt hann ekki einu sinni með Barcelona, sagði að hitt liðið spilaði miklu skemmtilegri bolta. En hvað veit ég, ég hef engan áhuga á þessu boltasparki.  Ég fór bara að elda og svo borðuðum við í hálfleik.  Ég er búin að elda núna tvö kvöld í röð, nýtt met hjá mér síðan ég flutti norður held ég bara. En það er best að hætta núna, ætla að fara að snemma að sofa í kvöld þarf að vakna og taka strætó í skólann í fyrramálið.  Ívar ætlar að vera samferða mér því hann þarf að taka rútuna suður kl. 8:30.  Nína ætlar bara að vera heima, nennir ekki að koma með mér í líffærafræði kl. 8 í fyrramálið.  Hún sagði bara "Ekki sjéns í helvíti".

Hæ hæ,

Ívar og Nína komu loksins að heimsækja mömmu sína í gær.  Ívar ætlar að vera fram á mánudag en Nína fram á fimmtudag.  Ívar þarf að mæta í vinnu á þriðjudaginn en Nína er í páskafríi.   Í dag fórum við niður í bæ, kíktum á stærsta snjókallinn á landinu, svaka flottur með pípuhatt og alles.  Það er nú ekkert hlaupið að því að komast niður í bæ hér á Akureyri um helgar þegar maður á ekki bíl.  Vorum búin að stúdera strætóleiðirnar í bak og fyrir en skildum þetta ekki alveg, ekki nema tveir strætisvagnar um helgar og þeir byrja að keyra upp úr hádegi og hætta um kvöldmatarleytið. Hmmm... vorum ekki alveg að kaupa það.   Ég hringdi í upplýsinganúmer sem gefið er upp í leiðarbókinni en enginn svaraði.  Þetta er þá númer á skrifstofu SVA og þar virðist enginn vera um helgar.  En það endaði með því að við fórum af stað, þurftum að ganga langa leið að næstu stoppistöð, því strætóinn sem stoppar hér beint fyrir utan er í helgarfríi.  En við komumst semsagt niður í bæ, fórum á bókasafnið í heimildaleit fyrir ritgerð sem ég er að fara að skrifa og duttum við þar niður á einstaklega skemmtilega bók sem heitir "Bókin með svörin".  Við spurðum og fengum stundum þau svör sem við vildum stundum ekki,  svona eins og í lífinu bara.  Við hlógum svo mikið að ég var orðin hrædd um að okkur yrði hreinlega hent út af bókasafninu, þannig það endaði með því að við bara tókum bókina að láni ásamt einni bók fyrir ritgerðina og eina bók sem mig langar til að lesa, titillinn höfðaði eitthvað svo vel til mín en hún heitir "Konur sem hugsa um of" .  Finnst það eiga svo vel við mig, ég á það til að hugsa allt of mikið um hlutina og mikla þá fyrir mér, vona að þessi bók geti hjálpað mér að hætta að hugsa, kannski ekki alveg samt, það væri nú kannski ekki nógu gott. hehe.
Frá bókasafninu lá svo leiðin niður á aðalsamkomustað Akureyringa, Glerártorg, þar var múgur og margmenni enda Rúmfó að opna þar nýja verslun í morgun.  Við nenntum nú ekki að fara þangað, röltum bara aðeins um og fórum svo í Nettó og versluðum í matinn og tókum svo strætó heim.  Nína datt í hálkunni en var svo snögg að standa upp að engispretta hefði dauðöfundað hana , hún meiddi sig nú ekki sem betur fer.  Nú svo komum við heim og elduðum og höfðum það bara notalegt. 

Góðan daginn

Mundi allt í einu eftir því að ég er með bloggsíðu.  Þannig að ég ætla að prófa að vera með í þessari bloggmenningu.  Það virðast allir vera að blogga, ég bara veit ekki hvað ég á að skrifa.  Ég skrifa ekki dagbók eins og sumir.  Það er víst sagt að það sé gott að skrifa um hvernig manni líður og bara að koma hugsunum sínum á blað.  Held að það sé nokkuð til í því,  held það sé bara mjög gott fyrir fólk eins og mig sem á mjög erfitt með að tjá tilfinningar sínar og hugsanir.  Kannski er þetta bara kjörinn vettvangur að tjá sig, fá útrás fyrir tilfinningum og því sem maður er að hugsa og pæla. Hmmm..... voðalega er ég eitthvað alvarleg.  En "anyhow" einhversstaðar verður maður að byrja, ekki satt?

Dagurinn í dag er búinn að vera alveg ágætur bara, fyrir utan smá pirringskast í tölfræði .  Hvenær skyldi ég læra að hafa stjórn á skapi mínu og hætta að láta fólk fara í taugarnar á mér.  Veit ég á ekki að láta fólk pirra mig svona en stundum þá bara spring ég.  Hluti af mínum karakter held ég bara en ég er nú oftast voða blíð og góð (held ég). Nú svo fór ég með bekkjarfélögunum út að borða á Strikinu í hádeginu þannig að ég held ég sleppi því bara alveg að elda í kvöld.

Jæja best að fara að kíkja á heimadæmin í tölfræðinni  "Lay Lady Lay"